AIA 2011

 

 


Een kort weekoverzicht door Els Bogerma. Kijk ook eens op haar website!

Maandag 25 juli

“Samen met een aantal Serviërs mogen we deze week in Leeuwarden de kerk dienen; een uitdaging, maar een mooie uitdaging. Meteen op maandagavond gebeuren er al mooie dingen. Terwijl het stortregent komen er zes jongeren naar het veld. Nadat één van de Serviërs zijn getuigenis vertelt, raken we in gesprek met de jongeren over hoe bijzonder het eigenlijk is dat God geneest. Veel van de jongeren reageren van: “Ik geloof niet in God, het voegt niks toe.” Als team zijn dit mooie momenten waarin we mogen getuigen van God.

Dinsdag 26 juli

Dinsdagmiddag, na het dramastuk over de vlooienverdelger – wat gaat over op welke manieren je kan reageren op zonde/ verkeerde dingen – vraagt één iemand van het team: “Wat zijn verkeerde dingen?” Jongeren noemen dingen als pesten of stelen. Dan komt de reactie: “Iemand van de flat afduwen.” Dit zijn mooie lachwekkende momenten waarop we ook weer beseffen dat kinderen soms zo lekker simpel zijn.

Dinsdagavond, een volle en drukke avond, de zon schijnt. We merken dat God aanwezig is op het veld. Eén van de teamleden had de avond daarvoor een gesprek met R. Hij zei: “Ik geloof niet in God, ik heb zelf de bijbel geschreven.” Het teamlid reageert: “Oké, dan neem ik morgen mijn bijbel mee en dan zet jij je handtekening erin.” Als hij de volgende dag bij R. aankomt zegt hij: “Ik heb mijn bijbel meegenomen, wil je je handtekening erin zetten?” In eerste instantie wil R. niet zijn handtekening geven, maar het teamlid geeft aan dat hij het beloofd heeft. R. zet uiteindelijk zijn handtekening en zegt daarop: “God houdt niet van mij.” Dit is één van de jongeren die we nu dagelijks tegenkomen op het sportveld en waarin we zien dat God openheid aan het brengen is bij de jongeren.”

Woensdagmiddag 27 juli

Normaal wordt de projectweek afgesloten met een ‘awards night’. Doordat er veel mensen van de gemeente vrijdag op vakantie gaan, is besloten dat deze avond (pannenkoekenfeest), op de woensdag zal plaats vinden.

Vandaag scheen de zon heerlijk, we mochten in de brandende zon het sporttoernooi organiseren. Als we ’s middags willen beginnen komt er een jongetje met een bord aangelopen en vraagt: ‘Wanneer gaan we pannenkoeken eten?’

Alle kinderen schrijven zich in en al snel zitten we aan de 26 kinderen. De teams worden ingedeeld, er komen nog wat kinderen bij en uiteindelijk hebben we ongeveer veertig kinderen die meedoen aan het sporttoernooi. Het gaat er fanatiek aan toe, dat is ook wel te horen aan het taalgebruik en aan het competitief gedrag. Al met al een gezellige en mooie middag wat afgesloten wordt met het eten van pannenkoeken in de kerk.

Als één van de teamleden naast W. zit (een jongen met autisme), vraagt W. aan het teamlid: ‘Wil je ook wat drinken?’. Een bijzonder en mooi moment waarbij weer duidelijk wordt dat investeren in de kinderen ook zeker wat oplevert!

Donderdag 28 juli

Wederom een zonnige dag. We mogen weer een kraaltje uitleggen, dit keer de kleur wit, wat staat voor:’God houdt van je en Hij wil je vergeven voor de verkeerde dingen.’ Aan het eind van de dag fietst één van onze teamleden nog even terug de wijk in en ontmoet een hoop kinderen en hun ouders. Uiteindelijk raakt hij in gesprek met Y. Y vertelt: ‘Ik zie mijn papa maar 4 weken in het jaar, de rest van de tijd zit hij in Marokko. Mijn moeder bidt de hele dag waardoor er nooit iemand mag komen spelen. Ik heb geen speelgoed omdat het te duur is’.

Onze ogen worden steeds meer geopend voor de gebrokenheid in de wijk, waarbij we ook zien dat God zo hard nodig is hier.

De betrokkenheid van de kerk is enorm, elke avond komen er mensen van de kerk kijken hoe het op het  veld gaat, een enorme bemoediging. ’s Avonds mogen we wederom met de kinderen en tieners sporten, lekker ontspannen en de tijd vliegt. Eén van de mooie dingen die we meemaken is dat er behoorlijke regenbuien hangen boven Leeuwarden maar dat bij ons de zon schijnt.

Vrijdag 29 juli

De laatste dag dat we gaan sporten in de wijk, raar om dat te beseffen. De kinderen vragen aan ons als team of we ook aanwezig zullen zijn bij de follow-up. Het is bijzonder om te merken hoe je in één week tijd zo’n band kan opbouwen met de kinderen. Tussen het sporten door regent het, maar als we op het veld staat is het droog. Een echte zegen van God!

Zaterdag 30 juli

Vandaag is er een afsluitende dienst voor de kinderen uit de wijk. Uiteindelijk komen er zo’n 16 kinderen op af waarin we nogmaals het evangelie aan de hand van de kleuren uitleggen, een dramastukje doen, een lied zingen als team en samen God aanbidden. Het is bijzonder om te zien hoe sommige kinderen toch meezingen met de teksten! God is bezig in de harten van de kinderen!

Deze week is niet een week zonder slag of stoot geweest, we hebben binnen het team veel strijd ervaren op communicatief gebied. Elke keer was het voor de teamleiders een uitdaging om goed handen en voeten te geven aan datgene wat er opgemerkt werd binnen het team. We hebben mogen ervaren dat zonder strijd er geen overwinning is. Ondanks dat het in het team niet altijd makkelijk was, stonden we wel elke middag en avond er voor de kinderen en hebben we een stukje mogen meebouwen aan het Koninkrijk.

We hebben mogen vasthouden aan de tekst uit Spreuken 21: 30-31

Wijsheid, inzicht, plannen, niets houdt stand tegen de HEER. Het paard wordt gereedgemaakt voor de strijd, de overwinning hangt af van de HEER.

 

Met sport slaat de Morgensterkerk een brug

Regen of geen regen: elke dag trokken sporters van Athletes in Action vorige week de Leeuwarder wijk Heechterp in. Zaterdag werd in de Morgensterkerk het sport-evangelisatieproject afgesloten.

Hanneke Goudappel
Leeuwarden - Het was de zesde keer dat de gereformeerd-vrijgemaakte kerk meedeed aan een project van Athletes in Action. AIA gebruikt sport als middel om mensen te bereiken met het evangelie. Speerpunt is het opbouwen van relaties.
Tien sporters waren twee keer per dag op het sportterrein naast het winkelcentrum aan de Egelantierstraat te vinden. ’s Middags werd er gevoetbald, gevolleybald en gebasketbald met kinderen, ’s avonds vooral met tieners.
In het regenachtige weer werd er gewoon door gesport, vertelt teamleider Herman Elsenbroek (20). Maandag en dinsdag waren er ondanks het weer zo’n vijftien kinderen per dagdeel. Woensdag en donderdag was het drukker. ,,Zeker woensdag was een hele mooie dag. Zo’n veertig kinderen deden mee aan het sporttoernooi dat we die dag hielden.” Ook het pannenkoekenfestijn daarna was populair. ,,Om twee uur kwam er al een jongetje met een bord aangelopen: wanneer gaan we pannenkoeken eten?”
In het sportteam zitten ook jongeren van buiten de Morgenster, zelfs uit Servië. ,,De taalbarrière maakte de communicatie natuurlijk iets lastiger”, vertelt Herman Elsenbroek. ,,Maar het heeft ook iets moois: kinderen vinden het extra leuk als iemand uit het buitenland er speciaal voor hén is.”
Aan de hand van het thema ‘Het evangelie in kleuren’ werd tussen het sporten door iedere dag iets verteld over het christelijk geloof. Onder meer via drama. ,,Via vijf kleuren hebben we de grote lijn van de Bijbel verwoord. Zo begonnen we bijvoorbeeld met de kleur geel. Die staat voor goud: voor hoe God de wereld goed heeft geschapen en alles super mooi was.”

Persoonlijk verhaal

Voor Herman Elsenbroek, psychologiestudent in Groningen, was het de derde keer dat hij meedeed met AIA. Het mooiste vindt hij ,,de band die je opbouwt met de kinderen”. ,,Soms krijg je de eerste dag al een heel persoonlijk verhaal van een kind te horen. Daarnaast vertellen ze hoe het op school gaat, en over andere dingen uit hun leven.”
De missie van AIA is dat kerken via sport blijvend betrokken raken bij hun omgeving. ,,De laatste twee jaar sporten we om de week op zondagmiddag met een paar jongeren van de kerk in de wijk”, vertelt Herman. Soms zijn er drie kinderen, soms vijftien. Zo proberen we bij hen betrokken te blijven, het jaar door.”
Het sport-evangelisatieproject betekent ook veel voor hemzelf. ,,Je bent intensief bezig met God, met elkaar als teamleden en met de kinderen. Ik groei erdoor in mijn geloof, en ook als mens. Zo sta ik nu bijvoorbeeld veel vrijer voor een groep mensen. Je gaat ook steeds meer zien hoeveel gebrokenheid er is in een wijk. Ik wil mensen graag iets van God laten zien en daar is dit een goed middel voor.”

bron: Friesch Dagblad 1 augustus 2011
 

AIA weekprogramma