| Kerkgebouw |
|
Het ontwerp van het kerkgebouw is gebaseerd op een opvatting over kerk-zijn en gemeente-zijn. Dit is uitgebreid besproken, geformuleerd en bediscussieerd met de opdrachtgever (bouwcommissie, liturgiecommissie) en gepresenteerd op gemeenteavonden. Waar het ontwerp toegelicht werd. Daarmee zijn een aantal kenmerkende zaken vastgesteld. De kerk is er om door de mensen gebruikt te worden. Het is een gemeenschappelijk huis dat open en gastvrij wordt beheerd. Zoveel mogelijk worden ruimten flexibel en meervoudig gebruikt (als ‘huiskamer’, ‘feestzaal’, ‘speelplek’, etc), de inrichting draagt bij aan een opgeruimde, sfeervolle en gastvrije sfeer. De kerk is ook de plek waar de gemeente de nabijheid van God zoekt. Het is geen ‘heiligdom’. Het “Woord” wordt er verkondigd, de sacramenten gevierd, de gemeenschap beleefd.
In de samenkomsten zitten we in een grote kring, gericht op het centrum en op elkaar. Door de wijde kring zitten we relatief dicht bij elkaar en bij de voorganger. Het podium rijst geleidelijk op uit de kerkvloer en blijft er zo één geheel mee vormen. Het is het natuurlijk centrumpunt van de zaal. Door de verschillende kleuren van de zaalstoelen is zelfs een halflege zaal nog enigszins ‘gevuld’. Het gebouw is gerealiseerd in eenvoudige vormen en materialen. Meest bepalend zijn de lichte baksteen gevels met een grove textuur en de in hoogte verspringende en uitwaaierende houten dakbalken.Kleuraccenten in diverse bij elkaar passende tinten maken met inrichting en verlichting sfeer en karakter.
Op het scheidingsvlak tussen de bouwdelen, centraal bij de entree en ontmoetingsruimte ligt de keuken met een ruim buffet (een spilfunctie in het gebouw). jan 2009, Klaas Klamer, architect |

